ویژگی های خرابی دیود

هنگامی که ولتاژ معکوس اعمال شده از مقدار معینی فراتر رود، جریان معکوس به طور ناگهانی افزایش می یابد که به آن خرابی الکتریکی می گویند. ولتاژ بحرانی که باعث خرابی الکتریکی می شود، ولتاژ شکست معکوس دیود نامیده می شود. دیود رسانایی یک طرفه خود را در هنگام خرابی الکتریکی از دست می دهد. اگر دیود در اثر خرابی الکتریکی بیش از حد گرم نشود، رسانایی یک جهته لزوما برای همیشه از بین نمی رود و پس از برداشتن ولتاژ اعمال شده می توان عملکرد آن را بازیابی کرد، در غیر این صورت دیود آسیب می بیند. بنابراین باید از ولتاژ معکوس اعمال شده توسط دیود در حین استفاده اجتناب شود.

بر اساس مکانیسم، خرابی معکوس را می توان به شکست زنر و شکست بهمن تقسیم کرد. در صورت غلظت بالای دوپینگ، به دلیل عرض کم ناحیه سد و ولتاژ معکوس زیاد، ساختار پیوند کووالانسی در ناحیه مانع از بین می رود، الکترون های ظرفیت از پیوند کووالانسی آزاد می شوند و جفت الکترون-حفره ایجاد می شود. تولید شده است. ، در نتیجه افزایش شدید جریان، این شکست را شکست زنر می نامند. اگر غلظت دوپینگ کم باشد، عرض ناحیه مانع گسترده است و شکست زنر به راحتی اتفاق نمی افتد.

نوع دیگر خرابی، شکست بهمنی است. هنگامی که ولتاژ معکوس به مقدار بزرگتری افزایش می یابد، میدان الکتریکی اعمال شده سرعت رانش الکترون را تسریع می کند، به طوری که با الکترون های ظرفیتی در پیوند کووالانسی برخورد می کند، الکترون های ظرفیت را از پیوند کووالانسی خارج می کند و جفت الکترون-حفره جدیدی تولید می کند. . حفره‌های الکترونی تازه ایجاد شده توسط میدان الکتریکی شتاب می‌گیرند و سپس سایر الکترون‌های ظرفیت را از بین می‌برند و حامل‌ها به صورت بهمنی افزایش می‌یابند و در نتیجه جریان به شدت افزایش می‌یابد. به این خرابی خرابی بهمن می گویند. صرف نظر از خرابی، اگر جریان آن محدود نباشد، ممکن است باعث آسیب دائمی به اتصال PN شود.